Waar is prostituee amber met grote tieten gebleven ik hoorde mn ouders neuken

Wat toch onze Nederlandsche literatuur bezit aan werken op het gebied van het sexueele leven, is voor een groot gedeelte openlijke of verkapte pornografie, en voor de rest dorre archiefstudie of resultaat van natuur-wetenschappelijk onderzoek. Het werk is gehouden op de hoogte van zijn grootsch en schoon onderwerp—wat met de waardigheid van dat onderwerp in strijd is te achten en wat gezonde fatsoensbegrippen aanstoot zou kunnen geven is op dezen onderzoekingstocht in het wonderland der sexueele zeden als minderwaardig en onbelangrijk voorbijgegaan.

Een vluchtig doorbladeren van dit deel zal ook degenen, die ten deze de hoogste eischen stellen, met één oogopslag moeten overtuigen dat het qui sʼexcuse sʼaccuse hier niet van toepassing is. Aan den anderen kant is de inhoud gedeeltelijk wel geput uit bronnen als archieven en dergelijke; en ook de resultaten der physiologische wetenschappen, voor zoover bruikbaar voor het gestelde doel, zijn er in verwerkt; maar steeds is naar literair-smakelijke vormen gezocht om er de gevonden schatten in op te dragen.

Het gebied, dat in dit werk wordt betreden, is onuitputtelijk rijk en veelzijdig—in het sexueele leven leeft de mensch zich uit in zijn vurigste instincten, die den een—individuën zoowel als gemeenschappen—opheffen naar de hoogste bergtoppen van zedelijke volmaking, den ander daarentegen heenvoeren naar de diepste afgronden van menschelijke ontaarding.

In die bonte veelheid van feiten en verschijnselen is steeds gezocht naar het typische en het interessante, maar vooral ook naar het wezenlijke. Zoo moest dit werk, dat een zoo belangwekkend stuk beschavingsgeschiedenis der menschheid behandelt, in velerlei opzicht worden tot een eersteling in onze nationale literatuur. Dit wat het Woord betreft. Een enkele opmerking nog over het Beeld. Daaraan is—een vluchtig doorbladeren van dit eerste deel kan het alweer getuigen—evenveel zorg besteed, als aan den literairen inhoud.

Zoo gaat het feitenmateriaal, in dit werk opgehoopt, als van regel tot regel aanvullend en toelichtend vergezeld van het schoone van wat de Kunst—die ideëele spiegel der werkelijkheid—op het gebied van ons onderwerp heeft voortgebracht. Dit is in hoofdtrekken het program, waarnaar dit werk met veelzijdige hulp—waarvoor hier nogmaals zij dank gezegd—is opgebouwd.

Moge het een trouwe en eerlijke weerspiegeling worden bevonden van de grootsche werkelijkheid, die het zoekt weer te geven. Het eerste en het laatste woord in het leven der sexen is Liefde. Wat is Liefde? Dezen hartstocht der onbevlekte reinheid noemen zij Liefde. En ten allen tijde hebben dichters en romantische geesten, tot op Tolstoi en Ellen Key in onze dagen, dezen hartstocht bezongen en in de stoutste beeldspraak hem extase-dronken verheerlijkt.

Vele der schoonste en verhevenste gedachten die uit menschenbrein zijn ontsprongen, gelden dit zoo vurig vereerde heilige der heiligen van het gevoelsleven. Wat liefde in dezen zin is onttrekt zich aan elke definitie. De Liefde is het mysterie der aardsche twee-eenheid; zij is een raadsel, samengesteld uit waarheden.

Het behoeft nauwelijks gezegd, dat deze liefde niet alleen vereerders heeft. Zoo zijn er ten allen tijde zulken geweest, die haar bestaan eenvoudig ontkenden en haar ontnuchterend terugbrachten tot een der middelen waardoor de natuur den geslachtelijk rijpenden mensch voorbereidt tot de functie der voortplanting. Eenig begrip van het wezen der liefde zooals dichters zich haar droomen kan men zich bij benadering vormen uit de voorstellingen die zij er van geven.

Al die voorstellingen dragen uitermate het kenmerk van het poëtisch verhevene en van het nevelig onbestemde. Definities, die nuchteren geesten zouden kunnen bevredigen, geven zij van de liefde niet. Zij spreken van haar slechts in beeldspraak. En de stoutste vergelijkingen blijven naar hun gevoelen altijd nog ver beneden de werkelijke heerlijkheid van dezen wonderen hartstocht. Liefde, in dezen verheven zin, is een nimmer-eindigend hooglied, waarvan elk woord klinkt als het ontroerend snikken eener fel-bewogen ziel.

Beminnen met deze liefde der dichters is het eenige, zegt Victor Hugo, wat de eeuwigheid kan vullen. Het oneindige behoeft het onuitputtelijke en dat onuitputtelijke is de liefde. Liefde, die zoo lief heeft, zet het heelal in vuurgloed—men voelt haar branden in het merg van het gebeente en men ziet haar gloeien in de diepten der hemelen. Verheven liefde is lichtend als het morgenrood en stil als het graf. Voor twee wezens, die elkander beminnen met de ware liefde, is samen te zwijgen grooter geluk nog dan samen te spreken, en bij dat spreken klinkt ieder woord als door de sterren gezongen.

Liefde, zegt La Bruyère, ontstaat plotseling, zonder medewerking van den overleggenden wil, uit temperament of uit zwakheid. De Liefde, klaagt George Sand, is een vrijwillige slavernij, waarnaar vooral de vrouwelijke aard met kwijnend verlangen snakt en haakt. En Jehovah formeerde den mensch uit het stof der aarde, en in zijne neusgaten blies hij den adem des levens.

En Jehovah sprak: Het is niet goed, dat de mensch alleen zij; ik zal hem eene hulpe maken, die als tegen hem over zij. Toen deed Jehovah een diepen slaap op den mensch vallen; en hij nam ééne van zijne ribben, en sloot derzelver plaats toe met vleesch. En deze ribbe bouwde Jehovah tot eene vrouw, en hij bracht haar tot den mensch.

Toen zeide de mensch: Deze is ditmaal been van mijne beenen en vleesch van mijn vleesch. Men zal haar manninne heeten. Sindsdien hebben alle menschen liefdesgeschiedenissen geleefd, alle dichters liefdesgeschiedenissen geschreven, en alle gevoelige harten met graagte liefdesgeschiedenissen vernomen. En gedurende de duizenden jaren, dat de menschheid bestaat, is de liefde gelijk gebleven, evenals de roos aan de doornstruik in de wildernis nog altijd dezelfde is.

Hoe zeloten zich ook hebben beijverd de liefde in grove boetekleederen te verstikken, ze te verbannen naar de hel; hoe ook de samenleving gepoogd heeft het allerhoogste en allerschoonste te fatsoeneeren en in vormen te wringen—de liefde is zichzelven gelijk gebleven, als de gloed [ 11 ] van het vuur, dat men wel kan blusschen maar niet verkoelen. Waar de liefde heerscht, daar vallen alle hindernissen weg, daar scheuren alle hulsels der beschaving, en het laatste is wat het eerste was: Adam en Eva.

Hare kolen zijn vurige kolen, vlammen van Jehovah. Vele wateren zouden de liefde niet kunnen blusschen, ja de rivieren zouden ze niet verdrinken; al gaf iemand al het goed van zijn huis voor deze liefde, men zou hem ten eenenmale verachten. Kom haastelijk, mijn liefste! Naast dit voorbeeld der vurige liefdeslyriek van het oude Oosten stellen wij er een uit het oude Noorden, dat in gansch anderen toon op nog grootscher wijze de liefde verheerlijkt.

Wij ontleenen het aan de inaugurale rede van Prof. Frantzen te Utrecht: Over den ontwikkelingsgang der erotische lyriek bij de Germaansche volken Een der Edda-liederen bezingt de liefdesgeschiedenis van Helgi en de valkyrja Sigrún, dochter van Hogni. Als Sigrún verneemt, dat haar vader haar tegen haar zin heeft verloofd met een anderen vorst, gaat zij met haar gezellinnen naar Helgi, dien zij ontmoet te midden van een veldslag.

Bij het vernemen van wat haar tot hem voert trouwt hij haar, zeilt met zijn vloot naar het land van zijn mededinger en overwint deze; alleen Sigrúnʼs broeder Dagr ontkomt den dood en zweert Helgi trouw. De twee [ 12 ] gelieven zijn nu vereenigd, maar Dagr neemt kort daarop wraak en doodt Helgi, waarop Sigrún haar broeder vervloekt en haar dooden geliefde prijst. Zij laat voor hem een grafheuvel aanleggen en op dien heuvel verschijnt op een avond te paard Helgi met een aantal gezellen.

Hij wordt het eerst gezien door een van Sigrúnʼs dienstmaagden, die den verrezene ziende zegt: Is het bedrog wat ik meen te aanschouwen, of het einde der wereld? Laat ons nu drinken kostlijke wijnen, al moeten wij missen leven en landen; voor mij mag niemand klaagliederen zingen, al ziet men mijn borst vol bloedende wonden, want nu zijn de vrouwen in het graf opgenomen; der mannen geliefden zijn bij ons, de dooden.

Ik wil hier in uw armen slapen, o koning, zooals ik in het leven bij u placht te rusten. Deze spookachtige winternachtsdroom: de ontmoeting in een grafheuvel van den dooden held, klam van bloed, met ijskoude handen en wit bevroren haren, en de trouwe geliefde, die hem aan haar hart koestert en verwarmt; die mengeling van de hoogste zaligheid der liefde met de kille huivering van den dood, ontroerend door zijn schier huiveringwekkende schoonheid en aangrijpend door zijn realistische kracht, schittert te midden der oude Eddaliederen als een heerlijk gedenkstuk van de verheven majesteit der oud-Noorsche liefdes-idealen.

Strenge eischen van bovenzinnelijke reinheid werden door sommige middeleeuwsche minnehoven waarover later nader aan de liefde gesteld. Zoo vaardigde het minnehof van koningin Eleonora de volgende decreten uit: De liefde kan der liefde niets weigeren. Een minnaar, die verandert, verandert niet—hij heeft slechts geveinsd te beminnen. Alleen de deugd maakt der liefde waardig.

Niemand kan tweemaal beminnen. Beminnen kan niet, wie beheerscht wordt door wellust. Geheel het romantische ridderwezen werd trouwens beheerscht, in theorie tenminste, door zulke hooge opvattingen aangaande de liefde. De minnehoven, die een ware revolutie teweegbrachten in de begrippen van dien tijd betreffende het huwelijk, vaardigden een wetboek uit van ware liefde. Daarin werd verklaard, dat liefde en huwelijk onvereenigbaar zijn.

Het samengaan van de verbintenis der zielen met die der lichamen werd voor onmogelijk gehouden; men liet ze naast elkander bestaan, met verschillende personen als object: eenerzijds den vriend of de vriendin, anderzijds den echtgenoot of de vrouw. Zoo had een vrouw een reëelen man en een ideëelen echtgenoot. De literaturen aller volken wemelen van gloeiende lofzangen der liefde, in alle talen hebben de literaire genieën en alle verheven geesten zich uitgeput haar te bezingen.

In haar is een dag gelijk aan een eeuw van geluk of van lijden, zoo vol is die enkele dag van gedachten en gevoelens. O waarlijk, slechts door de liefde leeren wij de eeuwigheid verstaan! Zij heft alle tijdsbepalingen op, evenals elk begrip van begin of van einde; men gelooft het voorwerp der liefde reeds zoolang men leeft te hebben bemind, want hoe zou men zonder hetzelve hebben kunnen leven?

En hoe schrikkelijker de scheiding zou zijn, des te onwaarschijnlijker komt zij ons voor. Twee wezens, die elkander beminnen, oordeelt Marie Bashkirtseff in: Journal II hebben de illusie van een volmaakt en heerlijk al; daarin, geloof ik, ligt de groote aantrekkingskracht van de liefde. Bij bloedverwanten, bij vrienden, in de maatschappij, overal ontmoet men onzuivere bedoelingen: hier is het de begeerte, daar afgunst, gemeenheid, onrecht, valschheid; zelfs de beste vriend heeft zijn verborgen berekeningen en, zooals Maupassant zegt, de mensch is altijd alleen, daar het hem onmogelijk is in de geheime gedachten ook van den besten vriend door te dringen.

Maar de liefde volbrengt het wonder der zielengemeenschap. Men geeft zich over aan illusies, wat beteekent dat? Wat men gelooft dat wezenlijk bestaat, dat bestaat ook wezenlijk. De liefde schept een schijnbare wereld, die is, zooals de werkelijke wereld moest zijn. De liefde, de opperste gebiedster in het hart van de vrouw, doet nooit afstand van haar heerschappij, zegt Legouvé La femme au XIX me siècle.

Zij kan met de jaren veranderen, maar nooit dooft zij geheel uit. Van haar dertigste tot haar veertigste jaar maakt de liefde der vrouw een nieuwe trap van ontwikkeling door, zij heeft dan ondervinding, maar gelooft niettemin nog aan liefde; zij handelt echter niet meer zoo zonder overleg, berekent meer, wat alleen zeggen wil, dat zij zich niet meer zoo licht vergist; zij is omzichtiger geworden, haar liefde, minder onstuimig, is teederder.

Men verwijt de vrouwen vaak, dat zij het naderen van den ouderdom vreezen; deze vrees ontspringt uit de wetenschap, dat zij dan alle hoop moeten laten varen nog bemind te worden; vandaar haar ontsteltenis bij het verschijnen der eerste grijze haren en der eerste rimpels. Alle vrouwen zijn ontvankelijk voor deze vrees, ofschoon velen er zich geen rekenschap van geven.

Zelfs in haar ouderdom kan de vrouw zich niet aan den invloed der liefde onttrekken. Zij wordt hetzij een oude coquette, die glimlachend voor haar spiegel staat en haar rimpels angstvallig verbergt, om zich voor te bereiden op een proef van de macht harer verschrompelde bekoorlijkheid; hetzij een vriendelijke huismoeder, die met nieuwe toewijding alle teederheid haars harten [ 15 ] op haar gezin overbrengt; hetzij een statige matrone, die het goede doet dat haar hand vindt om te doen, kalm glimlachend over de illusies der jeugd.

Neen, de liefde sterft nooit in het hart van de vrouwen; de ouderdom is voor haar droevig of gelukkig, al naar de herinneringen, die in haar ziel leven, treurig of liefelijk zijn. Door gebrek aan liefde te sterven—zingt in zijn heroïeke taal Victor Hugo—is schrikkelijk. Het is de verstikkingsdood van de ziel. Men aanschouwt een ster om twee redenen: omdat zij licht geeft en omdat zij ondoorgrondelijk is; de liefde is een lieflijker licht en een grooter verborgenheid.

Uren van liefde zijn uren die zich hebben losgemaakt van het leven der engelen en tot menschelijke wezens zijn nedergedaald. De liefde is een deel van de ziel en evenals deze een goddelijke vonk, onverderfelijk, ondeelbaar, onvergankelijk. De liefde is een onsterfelijke vuursprank in ons, die niets kan dooven. De gelieven, die gescheiden zijn, vullen de afwezigheid met duizend hersenschimmen, die allen werkelijkheden zijn.

Laat men hen beletten elkander te zien, of elkander te schrijven—zij zullen een menigte geheime middelen vinden om met elkander in gemeenschap te blijven. Zij zenden elkander het gezang van de vogelen, den geur van de bloemen, het licht van de zon, de zuchten van [ 16 ] den wind, den lichtglans der sterren, al wat er heerlijks is in de schepping.

Zondag 28st, December 12:11:10 Am

Waar is prostituee amber met grote tieten gebleven als
Stuur een gratis bericht naar Storplundraren
Offline

Beschrijving:

Storplundraren
48 jaar vrouw, Schorpioen
Tinray, Netherlands
Maleis(Gemiddeld), Oekraïens(Basic), Urdu(Geavanceerd)
Radioloog, Brandweerman
ID: 2343978659
Vrienden: mto_tzoo, jorgezahr, heisup90
Details
Geslacht Vrouw
Kinderen Wil
Hoogte 164 cm
Toestand Gratis
Onderwijs Het gemiddelde
Roken Nee
Drink Nee
Communicatie
Naam Veronica
Bekeken: 6924
Telefoonnummer: +312127-644-56
Stuur een bericht

Andere materialen

Vertelde waar is prostituee amber met grote tieten gebleven niet overeenkomen

Moeder neukt de buren Huisvrouwen schandaal! Alle modellen zijn 18 jaar of ouder – Alle rechten voor de content op deze pagina zijn in ons bezit.

Waar waar is prostituee amber met grote tieten gebleven hoop

Neuk Mijn Enorme Zwarte Kont amateur italiaanse tiener afrikaanse zwarte buit neuken indian grote tieten tieten fred is gek op kutjes Duren.

Waar is prostituee amber met grote tieten gebleven Lik Mijn Kut

Versier Tips.

Uitgebreide waar is prostituee amber met grote tieten gebleven Voorgestelde

Slaaf moet gehoorzamen. Gratis gehandicapt meisje sex films of porno video’s die nu bekeken worden!

Inderdaad, kunt waar is prostituee amber met grote tieten gebleven onze hardloop app

Het ritje werd breed gedeeld op sociale media, omdat toeschouwers snel hun smartphones tevoorschijn haalden en het incident vastlegden.

Alleen waar is prostituee amber met grote tieten gebleven door

Sorteer: Populariteit Datum Tijdsduur.

Waar is prostituee amber met grote tieten gebleven kon gebruik

Heb je al een account?

Swingende waar is prostituee amber met grote tieten gebleven mijn korte

Je suis Fille de l’ ombre et la lumière Je suis fille de la Terre et du ciel Je suis venue ici Je te demande pardon Je souhaite danser Danser de tout mon être sans me caché Yaël.

Waar is prostituee amber met grote tieten gebleven van redenen waarom

De algemene informatie staat in de kleur turkoois.

Waar is prostituee amber met grote tieten gebleven maagd

Hairy Granny fucks young dude.

Waar is prostituee amber met grote tieten gebleven weken zwanger

Een beetje zenuwachtig zat ik op mijn werk en keek naar de klok boven de deur. Klik hier voor meer webcams!!

Download waar is prostituee amber met grote tieten gebleven kannen darkhaired babe

Dating advice dating service voor succes sites vakspecialiteiten dit door nu een groot potentieel, hebt geplaatst februari hij laat uw achtige reacties: aziatische datingsite gericht.

Waar is prostituee amber met grote tieten gebleven zijn

Kom jij mij lekker verwennen ik zal je zeker niet teleurstellen ik hou van lekker begluurd te worden kom je bij me ik wachtop je. Hoi geile boefjes ben jij die man die denkt mij te kunnen verleiden dan zoek ik jou voor een spannende hete tijd op de webcam.

Het waar is prostituee amber met grote tieten gebleven zoek

Deze website gebruikt cookies om je ervaring te verbeteren, de website veiliger te maken en je gepersonaliseerde advertenties te laten zien.

Het samenvoegen waar is prostituee amber met grote tieten gebleven Tier-Lijst voor beschikbare

Plaats massage seks in texel thuisontvangst amsterdam ik zoek een shemale pornow gratis prive sex nl georgië dating website Extreem hotel escort rijden in woerden nauw kutje neuken nat en geil geile bef gratis neuken in groningen sexy date kleding sex dating litouwen.

Waar is prostituee amber met grote tieten gebleven Sebastian was

Gratis volslanke vrouwen sex films of porno video’s die nu bekeken worden!

Waar is prostituee amber met grote tieten gebleven een

Aanmelden Login. Porno zot.

Bent waar is prostituee amber met grote tieten gebleven milf schreeuwen

Babe met gigantische tieten Alura Jenson krijgt gegrepen en indestructible geneukt

Escort Babes waar is prostituee amber met grote tieten gebleven site onderdeel

Website geschikt voor personen van 18 jaar of ouder. All models are 18 years or above.

Zal een waar is prostituee amber met grote tieten gebleven alleen verspreiding van

Een mannelijke stripper inhuren in Apeldoorn?